കോഴിപ്പേന്

എവിടേയോ അമ്മയായ്
പലകുറിയെങ്കിലും
ഉള്ളിലിരുന്നരിയ്ക്കുകയാ-
ണൊരു നൊമ്പരം

ക്ലോസ്സറ്റ്(രാഷ്ട്രീയ മാനങള്‍ ഇല്ലാത്തത്)

അലക്കി നീലവും
കഞിയും
മുക്കിയ
വെളുപ്പ്
പശചേര്‍ത്ത് തേച്ചത്
എല്ലാ
വര്‍ണ്ണങളുടേയും
സങ്കരമാണെ-
ന്നതത്ര പോസിറ്റീവല്ല
അകം വെളുപ്പാണെന്നതിന്റെ ചിഹ്നവും
എത്ര
നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ
വിസ്സര്‍ജ്ജ്യങളാണ്
അകത്ത്
എത്ര ദുര്‍ഗന്ധവും
കൊതുകും കൂത്താടിയും

ഒറ്റ

കുറിഞിപ്പൂച്ചയാണ്

വെള്ളിമേഘം പോലുടല്

‍വെള്ളാരംകല്ലുകളി-

ലിന്ദ്രനീലംചേര്‍ത്ത

കണ്ണുകള്

‍കൂര്‍ത്ത നഖങള്

‍കരുതലോടെയടക്കി-

പ്പിടിച്ച കൈകാലുകള്

‍ജാഗ്രതയിലരുമപുരട്ടിയ

ചെവിമുനകള്

‍എത്രയോമന!
കിടപ്പാണ്

റോഡില്

‍പ-

ല-

താ-

യി-

യങനെ!!!

ഗുണം പൂജ്യം!!

ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തൊരൊറ്റയുമ്മയാലവളെ-
മയില്‍പ്പീലിയാക്കുക-
യെന്നൊരൊറ്റവരിയാല്
‍സിവിക്
മേല്‍ച്ചൊന്നവയെമുഴുവന്‍ കവിതയാക്കി
എഴുതിയ വരികളൊന്നും
കവിതയാകാത്തശുംഭന്മാരെന്നാണാവോ
സ്വയമൊരു കയര്‍ക്കുരുക്കില്‍
ചേലെഴുംഭാവഗാനമാകുന്നത്?

വിണ്ടും പനിച്ചപ്പോള്‍

പനി
കറുത്ത വിരലുകള്‍
നീട്ടിയെന്‍ചുമലില്‍ ചേര്‍ത്തരുമയായ്
പിടിച്ചൊപ്പംനടക്കയായ്
വീണ്ടുംകാണെ കാണെ
ഞാന്‍ നിഴലായ്
പനി ഉടലായ്
ഒരു വച്ചുമാറ്റം!!
മന്ദ്രസ്ഥായിയില്‍
പനിമര്‍മരം
പോവുകയല്ലേ..?
അതെ,പോവുകയായ് ഞാന്‍.